J. Vanbrugh's "The Relapse and Other Plays"

เข้าใจว่าจอห์น แวนบรูกเป็นสถาปนิกที่มีชื่อเสียงพอตัว แต่อีกด้านหนึ่งที่หลายคนไม่รู้จักคือ แกเป็นนักเขียนบทละครด้วย เราไม่รู้จักแกเลยสักด้าน แต่ให้อ่านบทละครที่แกเขียน คงไม่มีทางเดาถูกเลยว่าแกเป็นสถาปนิก

ในความเห็นเรา สถาปนิกน่าจะเป็นอาชีพที่มองอะไรในมุมกว้าง มองเห็นโครงสร้างใหญ่ๆ ในงานศิลปะ ก่อนจะแยกย่อยมายังองค์ประกอบเล็กๆ แต่บทละครของแวนบรูกกลับมีจุดเด่นที่องค์ประกอบมากกว่าโครงสร้าง โครงสร้างของมันเข้าขั้นเละเทะเลย สมดุลตัวละครไม่ดีเลย บางทีก็เหมือนเขียนเส้นเรื่องมาสองเส้น โดยสุดท้ายไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกัน แล้วเส้นหนึ่งก็ทิ้งไว้ให้ค้างๆ คาๆ

จุดเด่นของแวนบรูกกลับอยู่ตรงรายละเอียด บทละครของแกมีหลายอย่างคล้ายคลึงกับออสกา ไวลด์ เป็นความสนุกอันเกิดจากการอ่านตัวละครจิกกันแบบเจ็บๆ แสบๆ และก็ดูเหมือนแวนบรูกจะทำอะไรไม่เป็นเลย นอกจากเขียนตัวละครซ้ำซาก ฉากเดิมๆ เพียงแต่เปลี่ยนคำพูดจิกกัดกันเท่านั้นเอง

ละครที่ดังที่สุดของแกคือ The Relapse แต่เราอยากให้แกหันมาทำอะไรแบบ The Country House มากกว่า นี่เป็นละครสั้นๆ ว่าด้วยเจ้าของบ้านที่เหลืออดเต็มทน กับบรรดาแขกของภรรเมียและลูกบังเกิดเกล้าที่มาเกาะเขากิน สุดท้ายก็เลยละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง ขายบ้าน ขายลูก ขายเมีย ไปอยู่ตัวคนเดียวสบายใจแฮ เพราะความที่ละครของแวนบรูกไม่มีโครงสร้างเจ๋งๆ ละครสั้นที่เหมือนแก๊กตลกแบบนี้เลยตอบสนองงานเขียนสไตล์นี้ได้ดีกว่า